Verhalen vertellen in Glas-in-Lood

uit 2005 tot 2016 (klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht naar de kunstenaar

Computer (museum)

2016

  Al vanaf de jaren 60 ben ik bezig met computers. Daar is ook mijn verzameling onderdelen en accesoires begonnen: ringkerngeheugen, dan een ringkerngeheugen waar de ringen een stuk kleiner zijn, flexowriterband, chips, enz. Schitterend materiaal. Museum-waardig. Niemand wilde het. Toen ben ik maar begonnen aan een museum-werkstuk. Onderin allerlei historische onderdelen. De voorkant van de computer is een toetsenbord-in-glas-in-lood. Zij- en achterkant is het omhulsel van en computer. Op de zijkanten: éne kant = ringkerngeheugen, andere kant flexo... In de jaren 70 was ik onderwijzer. Een aantal rekendidactici hadden de mini-computer bedacht. Na een aantal weken rustige introductie hadden alle leerlingen op hun tafel een mini-computer. De tel-elementen mochten ze zelf bedenken (kurk, flessendoppen, steentjes enz. In mijn werkstuk gebrandschilderde pionnen. Je kunt er alle rekenbewerkingen mee uitvoeren. Nog belangrijker....de getallen worden met een mini-computer dieper gestructureerd  (1,2,4,8,16 enz) van de gebruikelijk eenheden, tientallen enz. Een paar jaar geleden kreeg ik een mail van een oud-leerling en toen moeder van een zwak-rekenende zoon. Zij herinnerde zich de mini-computer, maakte die met en voor haar zoon. Hij kan nu rekenen. Bovenop liggen 9 geharde, geperforeerde en gezandstraalde (allerlei algoritmes, binair, hexadecimaal enz.) glasplaten. Die kun jer allemaal afhalen en mee gaan spelen....Veel plezier!!!          

De Invloed van de Islam op het Hollandse Glas-in-Lood

2016

Twee oude en kapotte  glas-in-loodramen uit de provincie Zeeland. Het .éne werd donor voor restauratie van het andere raam. Het litteken in het donorraam is opgevuld met een metrische vorm en twee ovalen. Dat alles verwijst naar een boerka of niqaab (dame die door een raam naar binnen kijkt? Of is het een dame die vanuit een Hollands huis kijkt naar de straatactiviteiten? Is het wel een dame?). Het glas-in-lood is gemonteerd op een oud en gemodificeerd klerenrek. Onderin staat in rood (!) mijn artistieke handtekening. Daarboven hangt de rest van het gewaad. De titel van het werkstuk is in het Arabisch vertaald. Dat vind je terug onderin het werkstuk, maar ook als losse tekstonderdelen op magneten. Daar kun je mee spelen...  

La Main Courante

2016

Mijn vertelling met glas-in-lood in een oud kerkraam  filosofeert over het categorisch imperatief van I. Kant. Zie (onderin) de aarde  met steden, werelddelen, rivieren, akkers en (spitsbooggedeelte) de andere werelden die nog ontdekt gaan worden enz. Handen die reiken naar één houvast, iets constructiefs (terwijl ik neig naar vormen van de-constructivisme) waar iedereen het over eens is,  wat op de één of andere manier aan de hemel hangt. Zo'n lus (in bussen en trams) heet in het Frans: une main courante. Laat ik zo'n lus aan de hemel of ergens in het heelal dan ook maar zo noemen.    

Vier Jaargetijden

2016

De tekst "DE VIER JAARGETIJDEN"  in drie blokken (DE VIE | RJAARG | ETIJDEN) gezandstraald  op drie oude glas-in-loodraampjes. DE VIER JAARGETIJDEN samengevat in een gezandstraald logo: gedacht, gemaakt, gebruikt, gedumpt. Het geheel hangt aan vier loden letters: G L A S. Dat is eigenlijk glas...in...lood. Het derde raampje gaat het begeven en krijgt gezelschap van allerlei zaken die voorbij zijn. Iedereen is vrij om het te veranderen of aan  te vullen.      

Levensloop

2010

Op een kerkhof nabij de Dorpsstraat  in Vriescheloo stond een "lijkenhuisje". Stevig aangetast door de tand des tijds, is het rond 2008 afgebroken. Daarvoor in de plaats kwam een vergelijkbaar huisje. Nu met drie stalramen en een geschikte opslag van materiaal voor tuinonderhoud. Mij werd gevraagd iets te doen met de stalraampjes.

Geloofsbelijdenis

2005

De kern van dit  gebrandschilderde glas-in-lood tafereel is een email-tekst die ik op 18 december 2004 ontving van een opdrachtgever: Het moet hoop en verheffing symboliseren (..). Het moet hoop en verheffing symboliseren (..). enz. Deze tekst is gefragmenteerd. Ieder fragment is een  gebrandschilderd miniatuur geworden met een eigen stijl. De tekst kronkelt via een "alfa" en "omega"  van rechtsonder naar rechtsboven. Het geheel is in een notenhout gefineerde (in kwartier gelegd) omlijsting gevat, met aan de achterzijde licht. Mijn titel was "25 geheimen". De eigenaar heeft er - na een eerste blik - van gemaakt "Geloofsbelijdenis".

Anita Petita

2015

Een windwijzer in de vorm van een vreemde vogel. De windwijzer staat altijd haaks op de windrichting .Inspiratie: een mens die ik ken en een gedicht van A.J.D. van Oosten.

Théâtre de Poche

2015

Een timelapse verhaal (iets explodeert: na 0,01 sec...soldaat (eigenmachtigheid), na 0,02 sec...de vernietiging gaat door (hij denkt nog nèt aan een gedicht van P.N. van Eck: Bede), na 3 jaar...er groeit op die plaats een bloeiende plant) naar aanleiding van een bezoek aan loopgraven uit de eerste wereldoorlog. Of is het een metafoor voor ieders leven. De titel zou dan kunnen zijn: Eigenmachtigeid (C.Verhoeven).

Dona Eis

2014

Het werkstuk drukt het verlangen naar eeuwige rust uit. Iemand ligt op zijn of haar rug in het gras en kijkt naar een onmetelijk heelal. De boodschap wordt gebracht in de taal van het electro-magnetisch spectrum. Dan klinkt muziek....'n requiem...

Geluckig Vaderland

2014

Geïnspireerd door het gedicht Tenebrae van Paul Celan. Het linker deel is gebaseerd op de helft van een foto (Jiddisch Museum, Belgrado) gemaakt bij de bevrijding van Auschwitz. In het deel uiterst rechts staan enkele of groepjes woorden uit het gedicht (gebrandschilderd). Op deze manier kunnen de woorden getransformeerd worden naar de melodie van Geluckig Vaderland (Valerius). Eén woord = do of C, twee woorden = re of D. Drie maten letters voor hele, halve en kwartnoten. Ergens in een gaatje van het werkstuk zit een bladzijde uit de bijbel...Genesis 1, 26. Rondkijkend als gevangene vroeg Paul zich af wat deze tekst betekende...

Geworfenheit

2014

Gemaakt naar de filosofische ideeën van Martin Heidegger m.n.zijn geschriften Sein und Zeit. Twee oude glas-in-loodpanelen (Veghel 1933) - ik noem ze "kozijnwezen" - achter elkaar. Op beide panelen zijn "geheimzinnige" tekens gezandstraald en gebrandschilderd. Wanneer je op precies de juiste plek door beide ramen tegelijk kijkt, zie je de betekenis. Beide ramen geven samen de volgende teksten: GEWORFENHEIT, SEIN UND ZEIT 1927, ENTWURF, Martin Heidegger Het werkstuk is ook voorzien van een geluidscollage. Bij nadering van het werkstuk wordt de geluidscollage afgespeeld.  

Ideologische Hegemonie

2014

Drie werkstukken zijn geïnspireerd door het boek "Omstreden Gelijkheid" van Aafke Komter (De macht van de vanzelfsprekendheid in huwelijksrelaties,1990). In dit werkstuk  gaat het speciaal over pagina 21-22, waarin zij Gramsci's concept van Ideologische Hegemonie beschrijft. Het is een hangtafel-op-wieltjes (het door mij gemaakte frame noem ik een pleegkozijn) geworden. Aan de binnenzijde vrouw-symbolen en symbolen van plekken of situaties waar het "gezond verstand" regelmatig genoemd wordt en waarschijnlijk ook wel ontstaat. Ook een lamp (die gaat branden, verlichting, inzicht, toelichting?) met alle kleuren van de regenboog. Een samenvatting van pag. 21-22 is op ruitvormige gekleurde blaadjes vastgelegd en vervolgens (genummerd, zodat de leesvolgorde bekend is) met epoxyhars op het glas (van de kozijnwezen) gemaakt.

Omzien naar het Heden

2014

Een belangrijke inspiratiebron voor mijn werk is de filosoof Cornelis Verhoeven. M.n. zijn boek "Tegen het Geweld"  is voor mij de link  naar het glas. Constructie versus Liquidatie (vloeibaar, doorzichtig maken). Een installatie en volledig gewijd aan Verhoeven. Gemaakt van drie oude en kapotte glas-in-loodramen in de oorspronkelijke ijzeren kozijnen. I.p.v. restaureren zijn voor de ontbrekende glasdelen metalen frames gemaakt met daarin modern cq. nieuw glas. In ieder paneel is één glasdeel voorzien van een gat. Daar doorheen lopen de oorspronkelijke open-dicht-koorden. De drie ramen zijn gevat in een rood metalen frame. Dat frame is geplaatst op een tafel met gezandstraalde spiegels (Omzien naar het Heden, Cornelis Verhoeven, 1968) en voorzien van led-verlichting.

Sevis Uztvere

2014

"Sevis Uztvere" is ontworpen als een projectie-werkstuk.  Licht projecteert het werkstuk op bv een witte achtergrond.  Dat verklaart de onscherpte op de foto. Maar met deze kennis herkent de kijker de bron en de projectie. "Sevis Uztvere" is het Lets voor "Zelfopvatting". Deze vertaling werd me aangereikt door een Letse vrouw genaamd Ilga. Het werkstuk "Sevis Uztvere" is verbonden met het werktuk "Solidariteit". Dat werkstuk was er eerst. Met daarin een tekst van Kunneman over solidariteit. Ik vroeg me af òf en hoe een dergelijke boodschap de rest van de wereld zou kunnen bereiken. Een Franse, Duitse en Engelse vertaling is nauwelijks een probleem. Maar zou het in het Chinees, Cambodiaans, Swahili of....zomaar kunnen.Ik heb naar diverse mensen die vreemde talen meester waren gevraagd de tekst van Kunneman te vertalen . Dat bleek niet mee te vallen. Misschien zelfs onmogelijk. Toen kreeg ik een mail van Ilga. Eén van de weinige tekstonderdelen waarover zij redelijk zeker was ...zelfopvatting...sevis uztvere. Heeft het werkstuk "Solidariteit" de vorm van een oude dekenkist en bevat het ijzerwerk van een oude dekenkist, "Seviz Uztvere" is gemaakt van een wand van een 17e eeuwse dekenkist. Hoofdthema...een mensenwereld van ideëen en opvattingen, zwevend in een lege ruimte van een veilige dekenkist. Daar zat vroeger je hele hebben en houden in...  

Ni Spirat Immota

2013

Emblematiek van de inspiratie - de molen - vormgegeven in een ander soort windmolen. Een windmolen  van glas-in-lood.

'n Moment

2013

Ik houd van de dichtkunst van Paul van Ostaijen. Door de grafische lay-out van zijn gedichten zijn de pagina's te lezen als muziek-partituren. De vormgeving van  'n Moment  is geïnspireerd op het werk van Paul van Ostaijen.

Westerwoldse Aa

2013

Tijdens een vaartocht over de Westerwoldse Aa nabij Vriescheloo - nadat de oude meandering was hersteld - zag ik in het riet merkwaardige vogels. Ik kreeg  herinneringen aan het logeren bij een neef. Daar logeerde je op de zolder. Kijkend  door het zolderraam kon je over de duinen de zee zien. Ook vervreemd. Zo ontstond dit "met-glas-geschilderde" raam in Tiffany-techniek. Het frame is een oud dakraam. Ik vond het begraven op mijn erf. Het geheel is gevat in een metalen frame met lichtbron.

Doorgaan

2012

Doorgaan (Nico Palar, 2005-2010)   Te voet, Moe ter been. Goed...  Maar hoe en Waarheen?

Marijke

2012

Een heuvel. Mooie bloemen. Klein en  mooi vogeltje drinkt water. Het hout barst. Een zwarte vogel vliegt weg.

Don't feel bad...

2011

Waar ooit een balkon was, zijn nu twee openslaande deuren. Dat was niet veilig. Er moest een stevig (verwijderbaar) hekwerk komen. Geïnspireerd door een lied van Ricky Lee Jones...Don't feel bad when the sun is going down, because the moon is made of gold.

Dorp in de Oekraïne

2011

Bovenlicht gemaakt van hoofdzakelijk  show-glaasjes van glas uit de Oekraïne.

De Invloed van de Islam op de Hollandse Glaskunst

2010

Tiffany lamp met arabische-geometrisch motief.

De Ark

2008

Drie Hebreeuwse karakters kunnen vertaald worden als "boot". Maar ook als "woord". Het woord als drager van een boodschap door de tijd. Een kabbalistisch werkstuk. Tel de glasdelen, zoek de code. Oefen in gematria!

Tenebrae

2008

Tenebrae is een gedicht van Paul Celan. Hij schreef het als gevangene in een concentratiekamp. Zijn gedachten - terwijl hij lotgenoten en beulen zag - gingen o.a. over Genesis 1:27:  "En God schiep den mens naar Zijn beeld". Het werkstuk verwoord zijn commentaar - joods gedachtengoed -bij deze observaties. De alef (rechts in het werkstuk) staat voor het Ene/Goddelijke. Komt daar het bloed/de ervaring bij - van rechts naar links geschreven als dalet-mem in de druppelvormen - dan ontstaat/groeit de mens (= alef  + dalet mem). Als de mens bloedt blijft de Ene over. Het beschrijft de cyclus van leven en sterven De vorm van de loodlijnen heb ik aan het toeval overgelaten. Het bekraste glas heb ik van zo'n 20 cm hoogte op de werktafel laten vallen. De scherfranden hebben het loodnet bepaald. Het glas-in-loodpaneel hangt in een metalen hoepel en is aan een boomtak (gevangen in de geschiedenis?) opgehangen met een ketting. Twee kettingen naar de grond verankeren het object . Hoepel en kettingen symboliseren de gevangenschap. Eén ketting hangt in een bak met water. Paul heeft de kampen overleefd, maar heeft zichzelf in 1971 verdronken in de Seine.

Van 5 tot 8

2008

Een keukenraam. Voor het bovenlicht hangen 4 glas-in-loodraampjes met respectievelijk 5,6,7 en 8 geëtste ruitjes. Het gaat over de levensloop van een mens. In ieder geval tot aan datgene wat je van die mens ziet op een tentoonstelling, dansvoorstelling, foto,  in het voorbijgaan, in de verte... Dat éne (moment)!  En op dát moment ontbreekt het de kijker aan informatie over het voorgaande en wat er daarna zal komen. Veel kijkobjecten hebben voor de kijker geen geschiedenis, herinnering, referentie.... De geëtste tekst op het raam beschrijft dat fenomeen. Het licht projecteert de tekst op een achtergrond met schaduwslierten van het glas. Zo wordt het dichtkunst in de stijl van Paul van Ostaijen en glasschilderkunst volgens Nico Palar..

De Weg

2007

Geïnspireerd door mijn eigen levensloop. Een metalen miniatuurwereld, deels open (bevrijd) en deels voorzien van tralie-werk (gevangen). Diverse glas-in-lood panelen. O.a. een paneel met het Japanse Katakana klankalfabet (twee van deze karakters vormen mijn artistieke handdtekening) . Een paneel over een goede vriend (gebrandschilderd door zijn vrouw). Een paneel over 'n DNA-profiel (van wie ben ik de zoon?). Een paneel over de Japanse kampen in Indonesië (mijn ouders, broers en zus hebben er jaren doorgebracht). En onderin een lichtbak (glas-in-lood, hout) met daarin o.a. 2 Antoniuskruisen. Gebrandschilderd, geëtst, gegraveerd. Vrij-hangend of als mobile . Hier is het object tentoongesteld in het museum De Oude Wolden (Bellingwolde, 2007). N.B. Grappig en bijzonder...dit werkstuk mocht niet meedoen met het thema bevrijding!?  

Gedachte

2007

Met dit werkstuk ben ik in 2004 begonnen en het  heeft in  2007 de min-of-meer definitieve vorm gekregen. Min-of-meer...want de natuur moet de rest doen. Twee jaar heeft bij het "achterste" gedeelte van het werkstuk een tafeltje gestaan. Met stoel, bureaulamp, lege kaartjes, pennen en potloden, bus met gleuf. Bezoekers werden uitgenodigd hun gedachten en herinneringen aan de bus toe te vertrouwen. In 2007 is het voorste deel van het werkstuk gerealiseerd. Ik heb uit die bus 7 teksten geselecteerd en op 7 kleuren (regenboog) glas geëtst. Het geheel past in de natuur. In de zomer groeien er struiken door dit werk.

Solidariteit

2007

Het woord "respect" wordt te pas en te onpas gebruikt. Het woord verliest zijn betekenis (parole parlé). We gaan het nieuw leven inblazen (parole parlente) door eerst het begrip solidariteit te verkennen. Dat doe ik middels een vrij vertaalde/geïnterpreteerde  tekst van  Prof. dr. H.P.Kunneman. Er is geen enkele garantie dat deze samenvatting inderdaad weergeeft wat Kunneman bedoelt. Ik neem hier mijn artistieke vrijheid. Een definitie van het begrip "solidariteit": Ik ben SOLIDAIR met een ANDER als ik diens ZELFOPVATTING en WERKELIJKHEIDSINTERPRETATIE zie als een POTENTIEEL GELDIGE en ZINVOLLE BIJDRAGE aan een GEMEENSCHAPPELIJK PROCES van WERKELIJKHEIDSDEFINITIE en ik mij BEKOMMER om zijn UNICITEIT en INTRENSIEKE WAARDE en ABSOLUTE ONVERVANGBAARHEID...,  Het complete  raam is gevat in een metalen frame in de vorm van een oude dekenkist. Mét ijzerbeslag van een oude dekenkist. Bovenstaande tekst staat - in de sfeer van Paul van Ostaijen - in delen op de afzonderlijke raampjes. Een metalen "draad" volgt de tekst. Die begint met "in memoriam respect, maar...".

Zoektocht

2006

Naar aanleiding van een gedicht - Tenebrae - van Paul Celan. Het gebrandschilderde centrale paneel is vanuit het midden volgens een Fibonacci-reeks ( 4,4,8, 12 20,32 glasdelen) opgebouwd. Dit getal gegoogeld leverde een site op met doolhoven. Eén ervan is uitvergroot en  gebruikt voor de rand.  Een houten deur is de drager van het paneel en symboliseert de vragen: waarom ben ik hier en hoe kom ik hier(uit)? Een werkstuk voor in een hoekje van een ruimte...      

Geloof, Hoop en Liefde

2005

Gemaakt n.a.v. het boek "Tussen Twee Paleizen" van Nagieb Mahfoez (Nobelprijs voor literatuur, 1988). Net boven het traliewerk zijn op de achtergrond  de drie japanse karakters (in aluminium) voor geloof, Hoop en Liefde geplaatst.