Het begon met het toevallig kijken uit een keukenraam ( daarom de foto op de informatiepagina) en zag alleen maar in de verte contouren van fietsers. En daarna is er een idee gaan groeien.

Een gedachte aan Levinas. HET GELAAT... het eerste wat je van een onbekende Ander ziet. Als je in een druk theater plots verliefd wordt op iemand 16 rijen verder, is het enige wat je ziet, is het gelaat zonder geschiedenis, zonder geur, zonder enige verdere informatie.

Een kunstwerk overkomt hetzelfde. De schoonheid of afkeer van het werk zit niet ìn het werk, maar in de toeschouwer. Dat gevoel kan veranderen als je het kunstwerk beter leert kennen. Onder meer door je als kijker te realiseren dat je op dat moment één plaatje ziet uit een lange film van de maker.

1998  tot 2016 heeft het steeds nieuwe, experimentele, tijdelijke vormen gehad, maar ... de tekst (hieronder de helft ervan) is hetzelfde gebleven, maar ook daar is de presentatie een aantal keren aangepast.

Eindeloos geëxperimenteerd met projectie...

Geëxperimenteerd met de "bovenlichten" in dit "keukenraam. De eerste onderstaande foto komt uit 1998:

Bovenstaande foto: zó zien de bovenlichten er uit in 2003

Zó  is 2016

 

 

 (Terug) naar "Van 5 tot 8" in de galerie