Deel 1 van een drieluik.

De menselijke proporties van het metaalwerk heb ik gemodelleerd naar een beeld wat mijn oude vriend Kees van Cappellen (die zijn  kunst ook op Exto etaleert) ooit gemaakt heeft op de kunstacademie in Arendonk. De toevoegingen (o.a. helm, rugzak, wandelstok) zijn van mij zelf.

Een milliseconde na de paukeslag (granaat of inzicht)...dat is wat dit beeld probeert vast te leggen.

De sub-titel "Paukeslag" verwijst naar een gedicht van Paul van Ostaijen. Een soldaat (of metaforisch ieder mens), net getroffen. Maar hij/zij kan nog denken ... eigenmachtigheid...zoals C.Verhoeven daar naar kijkt. Hij/zij (en wie niet) is ooit of vaker over zijn/haar eigenmachtigheid heengestapt en heeft de macht in andermans handen gelegd (vgl. hiërarchie in alle organisaties). Dat besef kan als een donderslag bij heldere hemel beschreven worden.

De helm (het verzet?) en het gelaat (image?) versplinteren. Het gelaat is daarom opgebouwd uit lood, soldeer, glasdeeltjes, ijzer en ijzerpoeder. Dat laatste zorgt voor een speciale patina.

Wat je werkelijk in "eigen hand" hebt is altijd al onderwerp geweest van het filosofisch discours. Ik vind de gedachten van Heidegger (Sein und Zeit)  hierover de moeite waard. Als hij nadenkt over de begrippen "Geworfenheit" en "Entwurf" (zie een ander werkstuk van mij).

Als ik op een luie stoel in het zonnetje lig, mijmer ik over de tijdspanne - en wat daar gebeurt, en hoe het voelt -  tussen Geworfenheit en Entwurf. Het zijn zéér zeldzame momenten waarin  een schimp van DE vrije wil zich laat zien... Zo'n moment dat ideëen en imagos verpulveren en transformeren tot iets anders. Schokkend, pijnlijk en ook (wel eens) vreugdevol..

De soldaat/de mens heeft een rugzak (afkomst, ervaring, ideëen). En allerlei "vestzakjes" ... en soms een podium waar hij/zij gezien kan worden. In twee van de drie luiken is een vestzak gemaakt met op het glas gezandstraald: Théâtre de Poche.

Ook en vooral omdat ieder onderdeel  van het drieluik gemaakt is als zelfstandig object. Je kunt het er uit halen en als kunstobject op de tafel leggen of aan de muur hangen. Luister dan naar wat het object vertelt. Het figureert in een Théâtre de Poche (tafel, muur, buitenobject) en IS een Théâtre de Poche.

Deel 2: Wat op het laatste bewuste moment nog gedacht kan worden....

Deel 3:  Wat ná de slag overblijft  is een schitterende bloem. Tel de glasdelen...Fibonacci

Het werk als metafoor: vervang soldaat door opgroeiend mens... Met een goede vriend kijken naar een horizon en je hebt wat te overpeinzen, te  genieten, te vragen en te bespreken!

 

naar de installatie