Mijn ouders spraken Japans. Mijn moeder zong soms   a - i - u - è - o, na - ni- nu - nè - no. Toen ik een bruikbare handtekening zocht, heb ik uit het Japanse Katakana-alfabet de klanktekens voor ...

ni en ko

...gekozen en die in elkaar geschoven.

          

 

          

 

 

 

In al mijn werk vind je wel ergens dit teken (in dit geval met mijn telefoonnummer). Meestal rechtsonder het maak-jaar.

Soms ook aangevuld wat extra katakana-tekens, bv. 

sa (-men iets gemaakt)

(-stauratie)

(-rschikking)